NSB - Kierunki m.in. Asystentka i Higienistka Stomatologiczna

1) korzystać z wiedzy z zakresu pedagogiki i psychologii w komunikowaniu się z pacjentem;
2) przygotowywać gabinet i stanowisko pracy lekarza dentysty;
3) kompletować zestawy podstawowych leków, wyrobów medycznych stosowanych do zabiegów stomatologicznych;
4) przygotowywać pacjentów do zabiegów stomatologicznych;
5) współpracować z lekarzem dentystą w czasie wykonywania zabiegów stomatologicznych;
6) współdziałać z lekarzem dentystą przy udzielaniu pierwszej pomocy;
7) rozróżniać grupy leków stosowanych w leczeniu chorób jamy ustnej;
8) rozróżniać materiały stomatologiczne stosowane w lecznictwie stomatologicznym oraz wyjaśniać sposoby i zasady ich przygotowywania i przechowywania;
9) przygotowywać materiały stomatologiczne do wypełnień i wycisków;
10) użytkować, przechowywać i konserwować urządzenia i aparaty oraz instrumenty stomatologiczne;
11) przestrzegać zasad aseptyki i antyseptyki;
12) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
13) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
14) prowadzić w gabinecie stomatologicznym dokumentację wykonanych zabiegów stomatologicznych oraz rozliczenia zużytych leków i wyrobów medycznych;
15) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
16) postępować zgodnie z zasadami etyki;
17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
18) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.
II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie asystentka stomatologiczna powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) przygotowywania gabinetu i stanowiska pracy lekarza dentysty;
2) asystowania lekarzowi dentyście w czasie wykonywania zabiegów dentystycznych;
3) przechowywania i przygotowywania leków, materiałów stomatologicznych, narzędzi i sprzętu stosowanego w gabinecie dentystycznym;
4) prowadzenia dokumentacji i wykonywania czynności administracyjnych związanych z funkcjonowaniem gabinetu dentystycznego;
5) komunikowania się z pacjentem;
6) użytkowania, przechowywania i konserwowania urządzeń i aparatów oraz instrumentów stomatologicznych.
III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie asystentka stomatologiczna może podejmować pracę w gabinetach dentystycznych publicznych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej.

DLA PRACUJĄCYCH W SŁUŻBIE ZDROWIA UŁATWIENIA W NAUCE

HIGIENISTKA STOMATOLOGICZNA

I. W wyniku kształcenia w zawodzie higienistka stomatologiczna absolwent powinien umieć:

1) rozróżniać budowę i czynności narządów i układów organizmu człowieka;
2) opisywać budowę głowy, z uwzględnieniem narządu żucia;
3) rozróżniać elementy narządu żucia, wyjaśniać ich czynności fizjologiczne oraz podstawowe zmiany patologiczne;
4) określać rolę i zadania profilaktyki próchnicy zębów oraz profilaktyki periodontologicznej, ortodontycznej, stomatologicznej i onkologicznej;
5) rozpoznawać podstawowe stany zagrożenia życia występujące u pacjentów;
6) udzielać pierwszej pomocy;
7) prowadzić edukację prozdrowotną i promocję zdrowia w różnych środowiskach;
8) korzystać z wiedzy z zakresu psychologii, pedagogiki i socjologii w profilaktyce i kształtowaniu postaw prozdrowotnych;
9) prowadzić działalność edukacyjną wśród dzieci i młodzieży w zakresie higieny stomatologicznej;
10) samodzielnie wykonywać badania diagnostyczne zlecone przez lekarza dentystę oraz wyciski do modeli orientacyjnych;
11) wykonywać zabiegi profilaktyczno-lecznicze na zlecenie i pod nadzorem lekarza dentysty;
12) czynnie asystować w zabiegach ortodontycznych;
13) rozróżniać i stosować metody fizykoterapii stomatologicznej;
14) prowadzić i wykonywać ćwiczenia ortodontyczne na zlecenie lekarza dentysty;
15) rozróżniać i przygotowywać produkty lecznicze i materiały stomatologiczne;
16) przechowywać i ewidencjonować produkty lecznicze oraz materiały stomatologiczne a także przestrzegać terminów ich ważności;
17) użytkować, przechowywać i konserwować urządzenia i aparaty oraz instrumenty stomatologiczne;
18) przestrzegać zasad aseptyki i antyseptyki, w szczególności w sytuacji zwiększonego ryzyka epidemiologicznego (HIV, WZW);
19) stosować obowiązujące zasady dezynfekcji i sterylizacji;
20) prowadzić obowiązującą w gabinecie dentystycznym dokumentację medyczną oraz rozliczenia zużytych leków i materiałów stomatologicznych;
21) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
22) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
23) komunikować się z pacjentami;
24) współpracować z zespołem stomatologicznym;
25) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
26) postępować zgodnie z zasadami etyki;
27) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
28) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie higienistka stomatologiczna powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) prowadzenia stomatologicznej edukacji zdrowotnej i promocji zdrowia w różnych środowiskach;
2) wykonywania zabiegów profilaktyczno-leczniczych na zlecenie i pod nadzorem lekarza dentysty;
3) samodzielnego wykonywania badań diagnostycznych zaleconych przez lekarza dentystę;
4) przygotowywania gabinetu i organizowania stanowiska pracy lekarza dentysty zgodnie z zasadami ergonomii;
5) wykonywania czynności administracyjnych i prowadzenia dokumentacji związanej z funkcjonowaniem gabinetu dentystycznego;
6) komunikowania się z pacjentem;
7) bieżącego konserwowania i obsługi urządzeń, aparatów i instrumentów dentystycznych.
III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie higienistka stomatologiczna może podejmować pracę w:
1) gabinetach dentystycznych publicznych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej;
2) gabinetach profilaktyki zdrowotnej i pomocy przedlekarskiej w przedszkolach i szkołach

DLA PRACUJĄCYCH W SŁUŻBIE ZDROWIA UŁATWIENIA W NAUCE

TECHNIK MASAŻYSTA

Okres kształcenia 2 lata - 4 semestry

System stacjonarny (wieczorowy)

Posiadacz dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik masażysta potrafi:

- wykonywać masaż klasyczny i segmentalny,

- wykonywać drenaż limfatyczny,

- wykonywać masaż sportowy i kosmetyczny,

- wykonywać masaż punktowy,

- stosować różne techniki i metody masażu w zależności od zalecenia lekarza, typu schorzenia oraz stanu pacjenta,

- obserwować i oceniać reakcję pacjenta na stosowane zabiegi oraz modyfikować techniki masażu,

- obsługiwać sprzęt i aparaturę medyczną stosowaną podczas masażu,

- współpracować w zespole terapeutycznym,

- przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania zadań zawodowych,

- udzielać pierwszej pomocy w stanach zagrożenia zdrowia i życia,

- postępować zgodnie z zasadami etyki.

TECHNIK DENTYSTYCZNY

Okres kształcenia 2,5 roku - 5 semestrów

System stacjonarny - młodzieżowy 25-26 godzin tygodniowo,

nauczanie po południu II zmiana,

1. Opis pracy w zawodzie:

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik dentystyczny może prowadzić i podejmować pracę w:

- pracowniach protetycznych,

- pracowniach ortodontycznych,

- prowadzić własną działalność usługowo-produkcyjną.

2. Zadania zawodowe:

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik dentystyczny powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

a) sporządzania gipsowych modeli diagnostycznych i roboczych szczęki i żuchwy, na bazie wycisków wykonywanych przez lekarza dentystę, oraz ich artykulacja;

b) realizowania technologicznych procedur laboratoryjnego wykonywania protez zębowych, aparatów ortodontycznych oraz szyn, obturatorów i epitez stosowanych do rehabilitacji narządu żucia;

c) wykonywania napraw uzupełnień protetycznych i aparatów ortodontycznych;

d) wykonywania pracy zgodnie z przekazanym projektem klinicznym.

TERAPEUTA ZAJĘCIOWY

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) komunikować się z pacjentami;
2) oceniać sytuację społeczną chorych;
3) określać wpływ środowiska społecznego na osoby niepełnosprawne;
4) wyjaśniać budowę i czynność układów i narządów organizmu człowieka;
5) charakteryzować procesy patologiczne;
6) oceniać sytuację zdrowotną pacjenta;
7) określać procesy chorobowe prowadzące do chorób przewlekłych;
8) planować i prowadzić pracę indywidualną i grupową;
9) motywować osoby niepełnosprawne do udziału w leczeniu i rehabilitacji;
10) rozwiązywać trudne sytuacje społeczne;
11) projektować, organizować i prowadzić pracownię terapii zajęciowej;
12) wykorzystywać w pracy z podopiecznymi metody i formy terapii zajęciowej;
13) organizować w ramach terapii imprezy towarzyskie, zajęcia sportowe, wycieczki, turnusy rehabilitacyjne;
14) uczyć w ramach terapii krawiectwa, dziewiarstwa, tkactwa i innych rzemiosł oraz prowadzenia gospodarstwa domowego;
15) uczyć podopiecznych wykonywania prostych i złożonych czynności codziennych;
16) wykorzystywać ekspresję człowieka do celów diagnostycznych i terapeutycznych;
17) motywować podopiecznych do udziału w terapii indywidualnej i grupowej;
18) tworzyć klimat i atmosferę do pracy twórczej w grupie podopiecznych;
19) dobierać pracę według wieku, stanu zdrowia, potrzeb i zainteresowań pacjentów;
20) projektować i modyfikować środowisko materialne do rodzaju niepełnosprawności i potrzeb podopiecznego lub pacjenta;
21) promować zdrowy styl życia;
22) prowadzić dokumentację terapeutyczną;
23) współpracować z członkami zespołu terapeutycznego i rehabilitacyjnego w zakresie planowania i realizacji terapii zajęciowej;
24) korelować działania terapeutyczne z działaniami leczniczo-rehabilitacyjnymi;
25) udzielać pierwszej pomocy;
26) nadzorować pracę w pracowni i warsztacie terapii zajęciowej;
27) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
28) organizować stanowiska pracy terapeuty zajęciowego zgodnie z wymaganiami ergonomii;
29) racjonalnie gospodarować materiałami i sprzętem używanym w terapii zajęciowej;
30) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
31) postępować zgodnie z zasadami etyki;
32) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywania zadań zawodowych;
33) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie terapeuta zajęciowy powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) planowania indywidualnego i grupowego programu terapii dostosowanej do stanu zdrowia, potrzeb i zainteresowań pacjenta;
2) prowadzenia terapii zajęciowej wśród ludzi chorych i niepełnosprawnych;
3) wykorzystania w pracy z podopiecznym różnych metod terapii zajęciowej;
4) organizowania zajęć terapeutycznych w celu poprawy sprawności, zwiększenia zakresu ruchów, siły mięśni oraz kondycji psychicznej pacjentów;
5) prowadzenia działań zmierzających do integracji społecznej i zawodowej podopiecznego;
6) monitorowania przebiegu terapii zajęciowej;
7) komunikowania się z pacjentem, jego rodziną i członkami zespołu rehabilitacyjnego.

III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie terapeuta zajęciowy może podejmować pracę w:
1) oddziałach szpitalnych, w tym w szczególności:
a) rehabilitacji leczniczej,
b) ortopedycznych,
c) neurologicznych,
d) geriatrycznych,
e) dziecięcych,
f) psychiatrycznych;
2) psychiatrycznych oddziałach dziennych;
3) sanatoriach;
4) warsztatach terapii zajęciowej;
5) zakładach pomocy społecznej;
6) dziennych domach pomocy społecznej;
7) klubach seniora;
8) środowiskowych domach pomocy społecznej;
9) świetlicach terapeutycznych;
10) hospicjach;
11) zakładach opiekuńczo-leczniczych;
12) zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych;
13) szkołach specjalnych

OPIEKUN MEDYCZNY

Okres kształcenia 1 rok - 2 semestry

Możliwy system stacjonarny (wieczorowy) lub zaoczny

1.Opis pracy w zawodzie:

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie opiekun medyczny może podejmować pracę w:

- zespołach opieki zdrowotnej;

- szpitalach, uzdrowiskach, hospicjach,

- domach opieki społecznej;

- prowadzić usługi w ramach własnej działalności.

2. Do zadań zawodowych należeć będzie:

a) pomoc i opieka oraz prowadzenie zalecanych podstawowych metod rehabilitacji i terapii;

b) pomaganie podopiecznemu w zaspokajaniu potrzeb i wykonywania różnych czynności z zakresu samoobsługi i higieny osobistej;

c) organizowanie czasu wolnego dla podopiecznych;

d) pielęgnowanie oraz dbanie o zdrowie i higienę osobistą chorych i niesamodzielnych;

e) uczestniczenie w procesie rehabilitacji pod nadzorem lub na zlecenie lekarza bądź terapeuty.

OPIEKUN W DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ

Okres kształcenia 2 lata - 4 semestry

System zaoczny

Posiadacz dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie opiekun w domu pomocy społecznej potrafi:

- rozpoznawać potrzeby i problemy podopiecznego oraz analizować możliwości i ograniczenia w zaspokajaniu rozpoznanych potrzeb,

- opracowywać i realizować indywidualny plan pomocy oraz prowadzić dokumentację pracy z podopiecznym,

- pomagać podopiecznemu w czynnościach życia codziennego, dbać o jego bezpieczeństwo oraz promować zdrowy styl życia,

- pomagać podopiecznemu w adaptacji do warunków życia w placówce opiekuńczej oraz do zmian związanych z chorobą przewlekłą, niepełną sprawnością lub starością,

- stosować różne metody i narzędzia rehabilitacji społecznej i aktywizacji podopiecznego,

- komunikować się z podopiecznym, udzielać mu wsparcia oraz negocjować i rozwiązywać problemy w sytuacjach trudnych i konfliktowych,

- prowadzić z podopiecznym zajęcia ruchowe, plastyczne lub techniczne zgodnie z ich zainteresowaniami,

- organizować podopiecznemu czas wolny w sposób umożliwiający rozwój zainteresowań, samorealizację, integrację z rodziną i z osobami przebywającymi w domu pomocy społecznej oraz ze społecznością lokalną,

- współpracować z podopiecznym oraz z ważnymi dla niego osobami,

- postępować zgodnie z zasadami etyki zawodowej,

- przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania zadań zawodowych,

- udzielać pierwszej pomocy w stanach zagrożenia życia i zdrowia, - dbać o wizerunek domu pomocy społecznej w społeczności lokalnej.

OPIEKUNKA DZIECIĘCA

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:

1) wyjaśniać pojęcia z zakresu rozwoju psychomotorycznego dziecka;
2) diagnozować i oceniać poziom rozwoju psychomotorycznego dziecka;
3) stwarzać warunki do wszechstronnego i harmonijnego rozwoju dziecka;
4) doskonalić sprawność motoryczną i manualną dziecka;
5) planować i organizować zabawy w poszczególnych okresach rozwojowych dziecka;
6) uczyć dzieci posługiwania się przedmiotami codziennego użytku i zabawkami;
7) planować oddziaływania wychowawcze, z uwzględnieniem sfery emocjonalnej i społecznej dziecka;
8) wykorzystywać utwory literackie w pracy z dzieckiem;
9) stwarzać warunki zapobiegające powstawaniu choroby sierocej u dzieci;
10) wykonywać pomoce do zabaw;
11) wykorzystywać muzykę w pracy z dziećmi;
12) kształtować u dzieci pozytywne przyzwyczajenia i nawyki;
13) nawiązywać i podtrzymywać emocjonalny kontakt z dziećmi;
14) organizować pracę wychowawczą z dziećmi w poszczególnych grupach rozwojowych;
15) stymulować aktywność poznawczą dzieci, kształtować osobowość i pozytywne stany emocjonalne u dzieci;
16) modyfikować metody wychowawcze w pracy z dziećmi z zaburzeniami w rozwoju i z problemami wychowawczymi;
17) wykonywać czynności pielęgnacyjne zaspokajające potrzeby biologiczne dziecka;
18) prowadzić zajęcia wychowawcze zaspokajające potrzeby psychospołeczne dziecka;
19) rozróżniać czynniki chorobotwórcze, klasyfikować i charakteryzować choroby dziecięce;
20) współpracować z zespołem terapeutycznym przy pielęgnacji chorego dziecka;
21) dbać o bezpieczeństwo dzieci;
22) rozpoznać symptomy zespołu dziecka krzywdzonego;
23) udzielać pierwszej pomocy;
24) podejmować działania profilaktyczne;
25) wyjaśniać znaczenie edukacji prozdrowotnej w ochronie zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego dziecka;
26) planować i realizować edukację prozdrowotną i promować postawy prozdrowotne;
27) współpracować w zespole wychowawczo-pielęgnacyjnym;
28) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
29) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
30) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
31) postępować zgodnie z zasadami etyki;
32) przestrzegać praw dziecka;
33) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywania zadań zawodowych;
34) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie opiekunka dziecięca powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) określania poziomu rozwoju fizycznego i psychomotorycznego dziecka;
2) planowania pracy opiekuńczej, pielęgnacyjnej i wychowawczej w zależności od wieku dziecka i rodzaju placówki sprawującej opiekę;
3) prowadzenia zabaw i zajęć stymulujących rozwój dziecka;
4) kształtowania cech osobowości dziecka oraz pożądanych przyzwyczajeń i nawyków;
5) kształtowania aktywności i samodzielności dziecka;
6) zaspokajania potrzeb biologicznych i psychospołecznych dziecka;
7) nawiązywania i utrzymywania uczuciowego kontaktu z dzieckiem;
8) czuwania nad zgodnym z normami żywieniowymi odżywianiem dziecka;
9) obserwowania stanu zdrowia dziecka;
10) stosowania zabiegów profilaktycznych i prostych zabiegów leczniczych oraz podawania leków na zlecenie lekarza;
11) współpracy z rodzicami lub prawnymi opiekunami dziecka.

III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie opiekunka dziecięca może podejmować pracę w:

1) żłobkach;
2) przedszkolach;
3) domach małego dziecka;
4) sanatoriach;
5) dziecięcych oddziałach szpitalnych;
6) placówkach opiekuńczo-wychowawczych,
7) środowisku domowym dziecka.

RATOWNIK MEDYCZNY

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) korzystać z wiedzy z zakresu nauk medycznych i humanistycznych podczas
wykonywania zadań zawodowych;
2) rozpoznawać stany nagłe;
3) określać rodzaje i stopnie zagrożeń cywilizacyjno-środowiskowych w ujęciu globalnym,
krajowym i lokalnym;
4) określać stopnie występującego zagrożenia dla życia lub zdrowia w przypadku awarii,
katastrofy lub wypadku;
5) zabezpieczać osoby znajdujące się w miejscu awarii, katastrofy, wypadku i
przeciwdziałać zwiększaniu liczby ofiar;
6) zapewniać opiekę medyczną ekipom ratowniczym podczas akcji ratowniczych;
7) prognozować zachowania osób objętych zagrożeniem, zapobiegać wystąpieniu paniki;
8) posługiwać się medycznymi skalami oceny stanu ogólnego i ciężkości urazów oraz
dokonywać ratowniczej oceny stanu ofiar awarii, katastrofy lub wypadku;
9) ustalać kolejność udzielania poszkodowanym ratowniczych świadczeń zdrowotnych i
ewakuacji, w zależności od ich stanu ogólnego, rodzaju i stopnia odniesionych obrażeń
oraz warunków w miejscu zdarzenia;
10) współuczestniczyć w organizacji ewakuacji ludzi z zagrożonego rejonu;
11) wykonywać medyczne czynności ratunkowe w miejscu i w warunkach katastrof, awarii i
wypadków;
12) rozpoznawać stan utraty przytomności, oceniać jej stopnie, zabezpieczać funkcje
życiowe osoby nieprzytomnej metodami bezprzyrządowymi oraz z użyciem sprzętu
specjalistycznego;
13) prowadzić resuscytację krążeniowo-oddechową bezprzyrządową oraz z użyciem sprzętu
specjalistycznego i leków stosowanych w ratownictwie medycznym;
14) objaśniać działanie stosowanych w ratownictwie medycznym leków oraz reakcje
somatyczne po ich podaniu;
15) udzielać, z zachowaniem procedur medycznych, świadczeń zdrowotnych osobom w
stanach nagłych, w szczególności w miejscach publicznych;
16) pełnić ratowniczy nadzór medyczny nad poszkodowanymi i chorymi w miejscu
zdarzenia i w czasie transportu;
17) wykonywać medyczne czynności ratunkowe w ramach państwowych i niepaństwowych
systemów ratowniczych;
18) organizować i szkolić zakładowe służby ratownictwa medycznego;
19) popularyzować wiedzę ratowniczą we wszystkich środowiskach;
20) współdziałać w procesie edukacji z zakresu udzielania pierwszej pomocy, realizowanym
w systemie szkolnym i pozaszkolnym;
21) prowadzić kursy, szkolenia i pokazy z zakresu udzielania pierwszej pomocy;
22) utrzymywać w pełnej gotowości stacjonarne i mobilne punkty ratownicze;
23) komunikować się z chorym i poszkodowanym;
24) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz
ochrony środowiska;
25) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
26) współpracować z lekarzem, pielęgniarką i pozostałym personelem medycznym w
zakresie medycznych czynności ratunkowych;
27) współpracować z przedstawicielami niemedycznych, zawodowych i niezawodowych,
służb i organizacji ratowniczych;
28) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
29) postępować zgodnie z zasadami etyki;
30) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
31) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie ratownik medyczny powinien być
przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) komunikowania się z pacjentem, udzielania mu wsparcia w stanach nagłych;
2) zabezpieczania osób znajdujących się w miejscu zagrożenia, podejmowania działań
zapobiegających zwiększeniu liczby ofiar i degradacji środowiska;
3) dokonywania oceny stanu ofiar awarii, katastrof i wypadków, podejmowania działań
ratowniczych;
4) wykonywania medycznych czynności ratunkowych w stanach nagłych;
5) transportowania pacjentów pod nadzorem medycznym;
6) posługiwania się sprzętem medycznym, ochrony osobistej i ratownictwa medycznego;
7) organizowania i prowadzenia szkoleń w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie ratownik medyczny może podejmować
pracę w:
1) zakładach opieki zdrowotnej udzielających świadczeń w zakresie ratownictwa
medycznego;
2) Jednostkach Ratowniczo-Gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej;
3) organizacjach społecznych i stowarzyszeniach, w szczególności takich jak: Górskie
Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe,
Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, Polski Czerwony Krzyż, ochotnicze straże
pożarne, Polski Związek Motorowy, Związek Harcerstwa Polskiego, Związek
Harcerstwa Rzeczypospolitej;
4) zakładowych służbach ratowniczych;
5) szkołach i ośrodkach szkoleniowych.
10) zestaw komputerowy i programy z zakresu ratownictwa;
11) spodnie przeciwwstrząsowe;
12) sprzęt i materiały do unieruchamiania, nosze próżniowe;
13) kołnierze ortopedyczne;
14) standardowe ratownicze wyposażenie medyczne

TECHNIK FARMACEUTYCZNY

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) posługiwać się obowiązującą Farmakopeą, Urzędowym Wykazem Środków
Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych dopuszczonych do obrotu w Polsce;
2) posługiwać się nazewnictwem łacińskim, międzynarodowym i polskim, niezbędnym do
wykonywania zadań zawodowych;
3) posługiwać się komputerowymi programami ewidencjonowania oraz wydawania
produktów leczniczych i wyrobów medycznych;
4) prowadzić ewidencję przychodów i rozchodów produktów leczniczych i wyrobów
medycznych z wykorzystaniem komputera;
5) rozróżniać podstawowe grupy leków w układzie farmakologicznym i postaci, w jakich są
wytwarzane;
6) charakteryzować zakresy działania farmakologicznego oraz wybrane interakcje leków;
7) charakteryzować drogi podania, postaci leków i dawki leku;
8) informować pacjenta o sposobie użycia leku i jego przechowywaniu;
9) przechowywać produkty lecznicze i wyroby medyczne w zależności od ich formy,
składu, właściwości, zgodnie z zaleceniami wytwórcy;
10) oceniać prawidłowość recepty i analizować właściwości fizykochemiczne składników
recepty;
11) wykonywać lek recepturowy;
12) dobierać opakowanie leku recepturowego do odpowiedniej substancji czynnej oraz
postaci;
13) rozróżniać surowce roślinne;
14) dobierać procesy i metody sporządzania produktu leczniczego roślinnego w zależności
od zawartości substancji czynnych;
15) przechowywać próbki archiwalne;
16) przeprowadzać analizę jakościową i ilościową leków wybranymi metodami klasycznymi
i instrumentalnymi;
17) użytkować sprzęt, aparaturę i urządzenia stosowane w laboratorium chemicznym oraz
laboratorium kontroli jakości leków w zakresie swoich zadań zawodowych;
18) planować i organizować własną pracę;
19) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz
ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
21) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
22) promować zdrowy styl życia;
23) nawiązywać i utrzymywać kontakt z pacjentem (klientem) oraz współpracownikami;
24) postępować zgodnie z zasadami etyki;
25) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywania zadań zawodowych;
26) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik farmaceutyczny powinien być
przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) przyrządzania wszystkich form leków recepturowych niezawierających w swoim
składzie trucizn i środków odurzających;
2) przygotowywania do sprzedaży leków gotowych (porcjowania, etykietowania);
3) wydawania wybranych produktów leczniczych i wyrobów medycznych pacjentom;
4) współuczestniczenia w prowadzeniu analiz w laboratoriach oraz kontroli produktów
leczniczych i wyrobów medycznych;
5) organizowania i rozliczania pracy punktu aptecznego, zamawiania produktów
leczniczych i wyrobów medycznych oraz ewidencjonowania sprzętu aptecznego;
6) udziału w nadzorowaniu procesów technologicznych produkcji leków w przemyśle
farmaceutycznym;
7) obsługiwania aparatury, urządzeń przemysłu farmaceutycznego, aparatury laboratoryjnej
oraz sprzętu aptecznego.

III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik farmaceutyczny może podejmować
pracę w szczególności w:
1) aptekach ogólnodostępnych, aptekach szpitalnych i aptekach zakładowych;
2) punktach aptecznych;
3) sklepach zielarsko-medycznych, sklepach zielarsko-drogeryjnych i sklepach
specjalistycznych zaopatrzenia medycznego;
4) hurtowniach farmaceutycznych;
5) zakładach przemysłu farmaceutycznego i kosmetycznego oraz zakładach przetwórstwa
zielarskiego;
6) laboratoriach chemicznych przemysłu chemicznego, zielarskiego i spożywczego;
7) laboratoriach naukowo-badawczych i innych laboratoriach kontrolnych;
8) stacjach sanitarno-epidemiologicznych;
9) inspekcji farmaceutycznej.

TECHNIK ELEKTRORADIOLOG

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) korzystać z wiedzy z zakresu nauk medycznych;
2) komunikować się z pacjentem;
3) współpracować w zespole terapeutycznym;
4) przygotowywać stanowisko pracy oraz sprzęt i aparaturę medyczną do planowanych
badań diagnostycznych lub zabiegów terapeutycznych;
5) planować pracę na podstawie skierowań oraz oceny stanu pacjentów;
6) uzyskiwać informacje o pacjentach niezbędne do wykonania badań diagnostycznych lub
zabiegów terapeutycznych;
7) udzielać pacjentom informacji o zasadach przeprowadzenia badań diagnostycznych lub
zabiegów terapeutycznych;
8) układać pacjenta do badań diagnostycznych lub zabiegów terapeutycznych;
9) prowadzić dokumentację badań diagnostycznych i zabiegów terapeutycznych;
10) dobierać odpowiednie metody i techniki do wykonania badania rentgenowskiego;
11) obrabiać chemicznie i fizycznie radiogramy i fluorogramy;
12) oceniać na bieżąco wartość techniczną badania rentgenowskiego;
13) postępować zgodnie z zasadami ochrony radiologicznej;
14) użytkować aparaturę do badań naczyniowych;
15) współuczestniczyć w badaniu ultrasonograficznym;
16) użytkować skaner;
17) wykonywać badania w pracowni tomografii komputerowej;
18) wykonywać badania izotopowe (scyntygraficzne);
19) wykonywać badania: densytometryczne kośćca, elektrokardiograficzne, spirometryczne,
elektroencefalograficzne;
20) wykonywać audiometrię;
21) wykonywać radioterapię odpowiednią techniką;
22) prowadzić dokumentację badań diagnostycznych, zabiegów terapeutycznych i
materiałów niezbędnych do badań i zabiegów;
23) zabezpieczać pacjenta i otoczenie w razie awarii sprzętu i aparatury medycznej;
24) udzielać pierwszej pomocy;
25) przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz
ochrony środowiska;
26) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
27) korzystać z różnych źródeł informacji w celu doskonalenia umiejętności zawodowych;
28) postępować zgodnie z zasadami etyki;
29) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywania zadań zawodowych;
30) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik elektroradiolog powinien być
przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) przygotowania pacjenta do badań diagnostycznych i zabiegów terapeutycznych;
2) wykonywania prac związanych z przygotowaniem badań diagnostycznych;
3) wykonywania samodzielnie lub w zespole badań diagnostycznych i zabiegów
terapeutycznych z wykorzystaniem promieniowania jonizującego, pierwiastków
promieniotwórczych, pola magnetycznego, ultradźwięków oraz medycznej aparatury
diagnostycznej w zakresie elektrokardiografii, elektroencefalografii i audiometrii;
4) obsługiwania sprzętu i aparatury medycznej wykorzystywanych do badań
diagnostycznych i zabiegów terapeutycznych;
5) obsługiwania ciemni;
6) przygotowywania wyników badań diagnostycznych do oceny przez lekarza;
7) pełnienia funkcji inspektora ochrony radiologicznej.

III. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik elektroradiolog może podejmować
pracę w:
1) pracowniach diagnostyki radiologicznej, a w szczególności:
a) rentgenowskich,
b) badań naczyniowych,
c) tomografii komputerowej,
d) densytometrii kośćca,
e) mammografii;
2) pracowniach elektrokardiografii;
3) pracowniach rezonansu magnetycznego;
4) pracowniach diagnostyki oddechowej;
5) pracowniach elektroencefalografii;
6) pracowniach audiologii;
7) pracowniach ultrasonografii;
8) zakładach radioterapii, a w szczególności:
a) zakładach medycyny nuklearnej,
b) zakładach teleradiologii i brachyterapii;
9) oddziałach lub innych komórkach organizacyjnych zakładów opieki zdrowotnej
wyposażonych w sprzęt i aparaturę elektromedyczną i radiologiczną;
10) innych podmiotach gospodarczych wyposażonych w sprzęt i aparaturę elektromedyczną
i radiologiczną.

TECHNIK INFORMATYK

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:

1) posługiwać się systemami operacyjnymi;
2) pracować w różnych rodzajach sieci komputerowych;
3) obsługiwać urządzenia wykorzystywane w sieciach komputerowych;
4) projektować i wykonywać sieć komputerową;
5) wykorzystywać wiedzę z zakresu budowy i działania systemów operacyjnych do pracy z różnymi komputerami, rodzajami systemów operacyjnych oraz sieci;
6) posługiwać się typowym oprogramowaniem użytkowym i narzędziowym;
7) dobierać konfiguracje sprzętu i oprogramowania dla podstawowych zastosowań zawodowych;
8) posługiwać się językami obsługi wybranych rodzajów baz danych, w tym językiem SQL;
9) zakładać i utrzymywać bazy danych;
10) administrować bazami danych i nadzorować ich pracę;
11) projektować bazy danych;
12) dobierać oprogramowanie do obsługi baz danych;
13) programować w wybranych językach (Pascal, C++, Java), w środowisku graficznym i tekstowym;
14) stosować inny powszechnie używany język programowania;
15) stosować metody programowania i doboru algorytmów;
16) wykorzystywać komputery do wykonywanych zadań zawodowych;
17) wykonywać rozliczenia kosztów wyrobów i usług;
18) posługiwać się dokumentacją techniczną;
19) posługiwać się językiem angielskim w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
20) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
21) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
22) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
23) kierować zespołem pracowników;
24) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
25) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
26) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego;
27) prowadzić działalność gospodarczą.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik informatyk powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) programowania komputerów;
2) posługiwania się oprogramowaniem użytkowym i narzędziowym;
3) projektowania, zakładania, administrowania oraz nadzorowania baz danych;
4) dobierania konfiguracji sprzętu i oprogramowania do określonych zastosowań;
5) administrowania i nadzorowania pracy systemów operacyjnych oraz urządzeń i sieci komputerowych.

III. Zawód technik informatyk jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:

1) systemów zarządzania bazami danych;
2) komputerowego wspomagania projektowania;
3) grafiki komputerowej;
4) technik multimedialnych;
5) eksploatacji sprzętu komputerowego;
6) administrowania sieciowymi systemami operacyjnymi;
7) aplikacji internetowych.

TECHNIK EKONOMISTA - OBSŁUGA CELNA

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) posługiwać się podstawowymi pojęciami z zakresu ekonomii, rachunkowości, prawa, statystyki i sprawozdawczości;
2) stosować podstawowe zasady zarządzania zasobami rzeczowymi, finansowymi i ludzkimi;
3) stosować różne formy marketingu;
4) organizować pracę własną i zespołu;
5) obliczać i interpretować miary statystyczne wykorzystywane w pracach analitycznych i planistycznych;
6) posługiwać się rachunkiem procentowym, odsetkowym i dyskontowym;
7) redagować pisma, sporządzać protokoły, sprawozdania i notatki służbowe;
8) obsługiwać typowe urządzenia biurowe;
9) opracowywać, interpretować i prezentować materiał statystyczny;
10) korzystać z opracowań statystycznych;
11) stosować zasady rachunkowości w sporządzaniu i kontroli dokumentów księgowych;
12) prowadzić ewidencję księgową;
13) interpretować zapisy księgowe;
14) stosować formy i techniki zaopatrzenia i zbytu w różnych typach jednostek organizacyjnych;
15) prowadzić sprawy wynikające ze współpracy przedsiębiorców z instytucjami finansowymi, organami administracji publicznej oraz podmiotami krajowymi i zagranicznymi;
16) prowadzić korespondencję w sprawach osobowych, finansowych i handlowych z kontrahentami, instytucjami finansowymi oraz organami administracji publicznej;
17) sporządzać plany działań małego przedsiębiorcy;
18) obliczać wynagrodzenia, wydajność pracy, amortyzację, ubytki, ceny i marże oraz średnie zapasy;
19) dokonywać analizy ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa, obliczać i interpretować podstawowe wskaźniki zadłużenia, płynności finansowej, rotacji, kosztów, rentowności, zużycia materiałów i narzędzi, struktury majątku i kapitału, zatrudnienia oraz zapasów i sprzedaży;
20) posługiwać się klasyfikacją działalności gospodarczej oraz wyrobów i usług;
21) organizować proces spedycji i magazynowania towarów;
22) prowadzić ewidencję zjawisk i procesów gospodarczych stosownie do regulacji prawnych;
23) sporządzać zestawienie obrotów i sald oraz sprawozdanie finansowe;
24) posługiwać się oprogramowaniem użytkowym wspomagającym wykonywanie zadań zawodowych;
25) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
26) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
27) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
28) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
29) kierować zespołem pracowników;
30) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
31) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
32) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego;
33) prowadzić działalność gospodarczą.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik ekonomista powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) organizowanie działalności gospodarczej;
2) organizowanie procesów pracy;
3) prowadzenie działań marketingowych;
4) ewidencjonowanie zdarzeń gospodarczych;
5) sporządzanie sprawozdań i analiz;
6) wykonywanie prac biurowych.

III. Zawód technik ekonomista jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
1) bankowości;
2) ubezpieczeń;
3) obrotu i zarządzania nieruchomościami;
4) podatków;
5) finansów i rachunkowości małego przedsiębiorstwa,
6) prowadzenie małego przedsiębiorstwa.

IV. Kształcenie w zawodzie technik ekonomista ma na celu przygotowanie absolwentów do sprawnego wykonywania różnorodnych zadań zawodowych w warunkach gospodarki rynkowej. Technik ekonomista może być zatrudniony na wszystkich stanowiskach pracy w małych podmiotach gospodarczych, jak również na innych stanowiskach, na których potrzebna jest podstawowa wiedzy i umiejętności z zakresu finansów i rachunkowości.
Do podstawowych zadań zawodowych wykonywanych przez technika ekonomistę należy m.in. samodzielne wykonywanie lub współdziałanie przy wykonywaniu czynności związanych z organizacją i przygotowywaniem procesów: zaopatrzenia, magazynowania,
transportu, a przede wszystkim sprzedaży produktów (w tym usług) w różnych podmiotach gospodarczych, także prowadzenie prac związanych z badaniem rynku, planowaniem i sprawozdawczości, polityka zatrudnienia, wynagrodzeniami, zaopatrzeniem i gospodarką
materiałową, sprzedażą produktów, księgowością i gospodarką finansową podmiotów gospodarczych jak również wykonywanie typowych prac biurowych.
Zawód technik ekonomista należy do grupy zawodów, w których bardzo ważne są relacje między ludźmi. Dlatego w procesie dydaktyczno-wychowawczym należy położyć nacisk na kształtowanie przede wszystkim takich cech i postaw jak: komunikatywność, uczciwość,
rzetelność, dokładność, odpowiedzialność i systematyczność w działaniu oraz pewnych nawyków, jak np. zamiłowanie do porządku. Ważne jest także przekonanie uczniów (słuchaczy) o potrzebie kształtowania swojego wyglądu zewnętrznego. Jako szczególnie ważny nawyk każdego technika ekonomisty należy jednak traktować ciągłe aktualizowanie i doskonalenie posiadanych umiejętności. Konieczność ta wynika z faktu, iż przepisy prawne
w Polsce zmieniają się bardzo często.
Kształcenie w zawodzie technik ekonomista powinno z jednej strony zapewnić osiągnięcie kwalifikacji właściwych dla tego zawodu, z drugiej zaś -powinno oznaczać wyposażenie absolwenta w taki zakres wiedzy i umiejętności o charakterze ogólnokształcącym
i ogólnoekonomicznym, który pozwoli na szybkie przekwalifikowanie się lub uzupełnienie posiadanych kwalifikacji. Umiejętności określone w opisie kwalifikacji powinny przygotować absolwenta nie tylko do wykonywania typowych dla tego zawodu zadań, lecz także na podjęcie działalności gospodarczej na własny rachunek.

TECHNIK RACHUNKOWOŚCI

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) posługiwać się podstawowymi pojęciami ekonomicznymi oraz pojęciami
z zakresu prawa, statystyki i sprawozdawczości,
2) stosować marketingową strategię działania przedsiębiorstwa,
3) korzysta c z różnych źródeł prawa,
4) interpretować ogólne prawa ekonomiczne oraz stosować zasady rachunku ekonomicznego,
5) stosować zasady organizacji pracy, w tym organizować pracę własną i pracę niewielkich zespołów ludzkich,
6) szacować (weryfikować) wyniki obliczeń,
7) wykonywać podstawowe prace kancelaryjne, w tym redagować pisma, a także sporządzać protokoły, sprawozdania, notatki służbowe oraz redagować telegramy i telefonogramy,
8) prowadzić korespondencję w sprawach osobowych, finansowych, a także korespondencję z kontrahentami przedsiębiorstwa i innymi instytucjami,
9) pisać na maszynie i wykonywać czynności pozwalające na zachowanie sprawności tej maszyny, a także obsługiwać typowe maszyny i urządzenia biurowe, w tym posługiwać się komputerem PC, a w szczególności:
a) posługiwać się wybranymi elementami systemu operacyjnego,
b) korzystać z wybranego systemu zarządzania baz_ danych,
c) posługiwać się wybranym arkuszem kalkulacyjnym,
d) biegle posługiwać się wybranym edytorem tekstowym,
10) wykorzystywać komputery w gromadzeniu i przygotowywaniu
informacji niezbędnych w zarządzaniu,
11) korzystać z opracowań statystycznych i innych źródeł danych oraz
opracowywać i prezentować materiał statystyczny,
12) stosować zasady dobrego wychowania oraz kształtować aparycję (ubiór,
sposób poruszania się, fryzura, higiena osobista),
13) prowadzić sprawy wynikające ze współpracy przedsiębiorstwa z:
a) instytucjami finansowymi (banki, ubezpieczyciele, biura maklerskie),
b) organami administracji rządowej,
c) organami samorządu terytorialnego,
d) krajowymi przedsiębiorstwami oraz niektóre sprawy z podmiotami zagranicznymi,
14) obliczać i odprowadzać podatki oraz prowadzić typowe zapisy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz ewidencjach przychodów,
15) prowadzić negocjacje,
16) sporządzić plan działania małego przedsiębiorstwa oraz sporządzać plany finansowe,
17) stosować podstawowe metody analizy ekonomicznej przedsiębiorstwa, w tym zasady i metody analizy finansowej (obliczać i interpretować miary, i wskaźniki, a także posługiwać się rachunkiem procentowym, odsetkowym i dyskontowym),
18) wykorzystywać w praktyce znajomość podstawowych zagadnień ekonomicznych dotyczących zwłaszcza:
a) zarządzania i jego funkcji,
b) marketingu,
c) systemu finansowego państwa i jednostek samorządu terytorialnego, to jest: gmin, powiatów i województw samorządowych,
d) systemu finansowego przedsiębiorstw,
e) systemu finansowego jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych, środków specjalnych jednostek budżetowych, funduszów celowych,
f) systemu finansowego instytucji finansowych,
g) teorii pieniądza,
h) funkcjonowania międzynarodowych instytucji finansowych,
19) stosować zasady rachunkowości (w jednostkach prowadzących działalność gospodarczą, instytucjach finansowych, jednostkach i zakładach budżetowych oraz gospodarstwach pomocniczych, objętych budżetem państwa i jednostek samorządu terytorialnego) to jest:
a) sporządzać i kontrolować dokumenty księgowe,
b) ewidencjonować zmiany zachodzące w majątku i kapitale,
c) ustalać wynik finansowy,
d) sporządzać zestawienie obrotów i sald, rachunek zysków i strat oraz bilans,
e) interpretować zapisy księgowe dokonywane w różnych formach, w tym również przy wykorzystywaniu komputerowej techniki obliczeniowej, z uwzględnieniem rachunkowości: finansowej, rzeczowej, podatkowej, zarządczej lub kosztów oraz sprawozdań finansowych i ich analizy,
19) sporządzać podstawowe sprawozdania finansowe oraz wykorzystywać je w kontaktach z otoczeniem,
20) posługiwać się podstawowymi narzędziami rachunkowości zarządczej,
21) wykorzystywać nowoczesne metody techniki (rachunkowości informatyczna),
22) rozumieć potrzebę ciągłego samokształcenia w celu aktualizacji posiadanych wiadomości i umiejętności.

II. Kształcenie w zawodzie technik rachunkowości ma na celu przygotowanie absolwentów do sprawnego wykonywania typowych zadań zawodowych:
1) prowadzenie rachunkowości,
2) dokonywanie rozliczeń finansowych,
3) kontrola dokumentów księgowych,
4) sporządzanie sprawozdań finansowych oraz przygotowywanie ich do weryfikacji,
5) przechowywanie dokumentacji księgowej,
6) nadzorowanie terminowej spłaty zobowiązań i ściąganie należności i roszczeń,
7) wykonywanie typowych czynności planistycznych i analitycznych,
8) obsługa komputera i wykonywanie podstawowych czynności biurowych.

III. Zadania te wykonywane są w komórkach rachunkowości we wszystkich przedsiębiorstwach, jednostkach i zakładach budżetowych, bankach i instytucjach ubezpieczeniowych, a także urzędach skarbowych i urzędach jednostek samorządu terytorialnego. Jako szczególny nawyk każdego technika rachunkowości należy traktować
ciągłe aktualizowanie i doskonalenie posiadanych umiejętności. Konieczność ta wynika z częstych zmian przepisów prawnych.

TECHNIK HANDLOWIEC

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) posługiwać się podstawowymi pojęciami ekonomicznymi oraz prawnymi,
2) korzystać z różnych źródeł prawa (finansowego, handlowego, cywilnego, pracy),
3) korzystać z literatury fachowej i innych źródeł informacji,
4) stosować instrumenty marketingu, w tym organizować i prowadzić działania reklamowe,
5) stosować zasady racjonalnego gospodarowania,
6) organizować pracę własną i pracę niewielkich zespołów ludzkich,
7) wykonywać podstawowe prace bilansowe przy wykorzystaniu środków technicznych,
8) redagować korespondencję handlową w języku polskim i obcym,
9) wypełniać dokumenty i sporządzać pisma typowe dla działalności handlowej,
10) posługiwać się językiem obcym w kontaktach z kontrahentami,
11) sprawnie obliczać i szacować wyniki,
12) ewidencjonować, interpretować i analizować typowe operacje gospodarcze,
13) prowadzić rozliczenia z tytułu podatków i opłat, z instytucjami ubezpieczeniowymi oraz z innymi podmiotami,
14) organizować działalność (własnej) małej firmy handlowej,
15) wybrać najkorzystniejsze formy działalności uzupełniającej,
16) kształtować właściwe związki i zależności między firmą handlową a jej otoczeniem rynkowym,
17) kształtować właściwe oddziaływanie przedsiębiorstwa na środowisko naturalne,
18) prowadzić negocjacje handlowe,
19) wykonywać typowe prace związane z planowaniem i analizą statystyczną,
20) korzystać z materiałów statystycznych i właściwie je interpretować,
21) przygotowywać i przeprowadzać proste badania oraz opracowywać ich wyniki,
22) samodzielnie posługiwać się sprzętem komputerowym, oprogramowaniem oraz innymi środkami technicznymi,
23) swobodnie posługiwać się pojęciami z zakresu towaroznawstwa,
24) korzystać z informacji o towarach z prospektów, ulotek, poradników oraz kodów informacyjnych, w oparciu o posiadaną wiedzę towaroznawczą,
25) rozpoznawać podstawowe właściwości towarów,
26) stosować właściwe metody odbioru jakościowego, przechowywania i konserwacji towarów,
27) przestrzegać przepisów: bezpieczeństwa i higieny pracy, przeciwpożarowych, prawa pracy oraz ochrony środowiska.

II. Kształcenie w zawodzie technik handlowiec ma na celu przygotowanie absolwentów do sprawnego i fachowego wykonywania zadań zawodowych w warunkach gospodarki rynkowej.
Technik handlowiec należy do zawodów typowo usługowych. W procesie kształcenia należy zwracać uwagę na znaczenie istotnych dla przyszłego handlowca postaw i cech, w szczególności takich, jak: komunikatywność, uczciwość (w tym kupiecką), rzetelność, zamiłowanie do porządku, odpowiedzialność, dokładność, systematyczność w działaniu. Ważną cechą handlowca jest odpowiednia prezencja oraz chęć ciągłego aktualizowania wiedzy i doskonalenia swoich umiejętności.

III. Technik handlowiec powinien być przygotowany do realizacji następujących zadań zawodowych:
1) podjęcia pracy na średnim szczeblu zarządzania w przedsiębiorstwach o różnych formach własności,
2) realizowania podstawowych funkcji handlowych w punktach sprzedaży detalicznej, hurtowniach, magazynach,
3) zorganizowania, uruchomienia i prowadzenia własnej firmy handlowej.

TECHNIK ADMINISTRACJI

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) interpretować i stosować przepisy prawa, korzystać ze swoich praw,
2) kierować się zasadami praworządności,
3) załatwiać indywidualne sprawy administracyjne,
4) przygotowywać projekty umów cywilnoprawnych i innych dokumentów,
5) przygotowywać projekty aktów normatywnych i administracyjnych właściwych
dla urzędu,
6) gromadzić i wykorzystywać informacje niezbędne w procesach decyzyjnych,
7) interpretować podstawowe pojęcia i zjawiska ekonomiczne,
8) opisać istotę funkcjonowania administracji publicznej: rządowej i samorządowej,
9) interpretować procesy gospodarcze w kategoriach systemowych,
10) określać zasady organizacji i zarządzania podmiotów gospodarczych,
11) posługiwać się metodami analizy ekonomicznej i finansowo-księgowej,
12) posługiwać się dokumentacją księgową,
13) wykorzystywać ewidencję finansowo-księgową w odniesieniu do jednostek
i zakładów budżetowych oraz przedsiębiorstw,
14) organizować pracę własną i w zespołach, samodzielnie podejmować decyzje,
15) kompetentnie przyjmować i załatwiać interesantów,
16) stosować zasady obiegu informacji w urzędach administracji publicznej
i przedsiębiorstwach; prawidłowo przyjmować, segregować i klasyfikować
dokumenty,
17) prawidłowo przechowywać akta zgodnie z obowiązującymi przepisami,
18) prowadzić korespondencję, redagować teksty i ich syntezy (sprawozdania,
protokoły, notatki służbowe itp.),
19) przygotowywać narady, zebrania, konferencje, sesje itp.,
20) wykorzystywać i obsługiwać nowoczesne urządzenia techniki i łączności
biurowej,
21) praktycznie stosować normy obyczajowe i etyczne,
22) stosować elementy psychologii społecznej i socjologii,
23) publicznie prezentować i bronić stanowiska urzędu, firmy,
24) posługiwać się przynajmniej jednym językiem obcym,
25) samodzielnie uaktualniać nabytą wiedzę i podnosić kwalifikacje,
26) sporządzać harmonogramy prac, szacować ich czasochłonność oraz analizować
koszty,
27) komunikować się, wyszukiwać i przetwarzać informacje,

II. Technik administracji powinien posiadać uniwersalne kwalifikacje zawodowe, związane z rozumieniem i stosowaniem w praktyce norm prawnych, przejawiające się w poszanowaniu zasad służących organizacji każdej zbiorowości ludzkiej i umożliwiające pracę na różnych stanowiskach administracyjnych.
Jego wykształcenie w zakresie podstawowej wiedzy i umiejętności powinno stanowić
podbudowę do doskonalenia, szybkiej adaptacji do nowych warunków pracy i dalszego
kształcenia w zawodzie.
Podstawowym celem kształcenia w zawodzie technik administracji jest
przygotowanie absolwenta do prac związanych z gromadzeniem dokumentacji
i informacji, w tym informacji o charakterze ekonomicznym i statystycznym; wewnętrzną
koordynacją działalności jednostek organizacyjnych w celu udzielenia pomocy
kierownikowi tych jednostek; sporządzaniem sprawozdań i protokołów z posiedzeń
i zebrań; opracowywaniem projektów aktów administracyjnych; prowadzeniem
postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej; prowadzeniem
podstawowej dokumentacji księgowej; planowaniem kosztów i przychodów;
gospodarowaniem majątkiem oraz nadzorowaniem innych pracowników.

III. Szerokoprofilowe kształcenie w zawodzie technik administracji stwarza
możliwość zatrudnienia absolwentów w wielu obszarach życia społecznego
i gospodarczego. Technik administracji może być zatrudniony w administracji rządowej
i administracjach specjalnych; w jednostkach samorządu terytorialnego – w urzędach
marszałkowskich, urzędach powiatowych, miejskich, gminnych,
w jednostkach organizacyjnych gminy; w samorządach zawodowych i gospodarczych;
w przedsiębiorstwach; organach organizacji społecznych i zakładach usługowych na
stanowiskach nie wymagających innych, specjalistycznych kwalifikacji.
Technik administracji może być zatrudniony na stanowiskach określonych
w szczegółowych przepisach dotyczących funkcjonowania wyżej wymienionych
urzędów.
Umiejętności zawodowe, wymienione w opisie kwalifikacji absolwenta, nabywane
są w wyniku realizacji określonych treści kształcenia. Dotyczą one szeregu zagadnień,
z którymi może się spotkać w swojej pracy technik administracji.

TECHNIK ORGANIZACJI REKLAMY

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) organizować stanowisko pracy własnej oraz kierowanego zespołu,
2) rozróżnia podstawowe kategorie ekonomiczne i najważniejsze
przedsiębiorstwa w gospodarce rynkowej,
3) wykorzystywać podstawy finansów oraz prawa do samodzielnej działalności
gospodarczej,
4) określać przewagi i słabości rynkowe przedsiębiorstwa i interpretować je pod
kątem działalności reklamowej,
5) wykorzystywać podstawy psychologii i socjologii pracy dla potrzeb
organizowania reklamy,
6) opracowywać oferty handlowe z zakresu sprzedaży usług reklamowych,
7) definiować szczegółowy cel reklamy przedsiębiorstwa (klienta agencji
reklamowej),
8) dobierać metody prowadzenia badań rynkowych i reklamowych oraz
weryfikować i interpretować wyniki tych badań,
9) dobierać środki i nośniki reklamy w zależności od celu (funkcji) reklamy oraz
branży towarowej,
10) posługiwać się komputerem jako narzędziem pracy,
11) stosować różnorodne techniki reklamowe, sprzęt i materiały wykorzystywane
w reklamie,
12) współpracować z klientami firmy prowadząc negocjacje i rozmowy handlowe,
13) tworzyć tekst i slogan reklamowy oraz oceniać skuteczność tych form,
14) stosować rysunek, zasady kompozycji, koloru i liternictwa w pracach
projektowych,
15) tworzyć podstawy projektu graficznego reklamy wizualnej,
16) tworzyć ogólny scenariusz reklamy radiowej i telewizyjnej,
17) nadzorować prace przygotowalni poligraficznej i drukarni,
18) organizować sesje fotograficzne i filmowe na potrzeby reklamowe oraz
przygotowywać produkcję filmów reklamowych,
19) organizować produkcję dźwiękowych nagrań reklamowych,
20) planować, rezerwować i kupować powierzchni_ i czas reklamowy w różnych
typach mediów reklamowych w oparciu o zgromadzone informacje,
21) testować projekty i przekazy reklamowe przed ich publikacji,
22) oceniać przebieg, skuteczność i efektywność przeprowadzonej kampanii
reklamowej,
23) organizować miejsce sprzedaży oraz działalność wystawienniczą na targach
i wystawach branżowych,
24) organizować działalność informacyjną przedsiębiorstwa (public relations),
w tym konferencje prasowe,
25) realizować konkursy, loterie, pokazy, degustacje, demonstracje próbek
towarów w ramach promocji sprzedaży,
26) wykorzystywać znajomość języka angielskiego do realizacji zada_
zawodowych, w szczególności przy współpracy z klientem zagranicznym oraz
kooperacji z firmami zagranicznymi,
27) oceniać walory estetyczne przygotowywanych reklam,
28) pozyskiwać informacje o nowościach i trendach rozwojowych w reklamie,
o dostępnych materiałach, sprzęcie i ich producentach,
29) oceniać własne możliwości zawodowe oraz prezentowa_ w odpowiedni sposób
walory osobiste i umiejętności zawodowe podczas poszukiwania pracy,
30) korzystać z literatury zawodowej, polskiej i obcojęzycznej.

II. Technik organizacji reklamy powinien umieć posługiwać się nowoczesnymi
urządzeniami i sprzętem technicznym oraz odpowiednio użytkować
i konserwować narzędzia pracy.
Szeroki zakres zadań zawodowych oraz zatrudnienie na różnych stanowiskach,
wymagając od absolwenta specyficznych umiejętności plastycznych, poczucia
estetyki i wyobraźni przestrzennej. Zdobycie tych umiejętności w cyklu kształcenia
pozwala nie tylko na ocenę walorów estetycznych i testowanie projektów, ale
i na samodzielne tworzenie wizualnych środków reklamy.

TECHNIK HOTELARSTWA

I. W wyniku realizacji kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) stosować przepisy prawa dotyczące usług hotelarskich;
2) stosować zasady i instrumenty marketingu w działalności hotelarskiej;
3) obsługiwać gościa hotelowego na różnych stanowiskach pracy;
4) stosować zasady organizacji pracy w obiekcie hotelarskim lub innym obiekcie, w którym świadczone są usługi hotelarskie;
5) obsługiwać kongresy, konferencje, zjazdy oraz imprezy okolicznościowe;
6) planować wyposażenie wnętrz różnych obiektów hotelarskich lub innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie;
7) współpracować z firmami świadczącymi usługi turystyczne;
8) prowadzić korespondencję i obsługiwać sprzęt biurowy;
9) ewidencjonować i rozliczać konta księgowe;
10) sporządzać dokumentację księgową;
11) sporządzać sprawozdania finansowe;
12) organizować usługi gastronomiczne;
13) stosować różne formy obsługi konsumenta;
14) postępować zgodnie z zasadami etyki i kultury zawodu;
15) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
16) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
17) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
18) organizować stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
19) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej;
20) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
21) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
22) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
23) prowadzić działalność gospodarczą.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik hotelarstwa powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) oferowania usług hotelarskich;
2) sprzedawania usług hotelarskich;
3) obsługiwania klientów w obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których świadczone są usługi hotelarskie;
4) utrzymywania czystości i porządku w obiekcie hotelarskim oraz innych obiektach, w których świadczone są usługi hotelarskie;
5) organizowania usług gastronomicznych w obiekcie hotelarskim i innych obiektach, w których świadczone są usługi hotelarskie;
6) współpracy z podmiotami świadczącymi usługi turystyczne oraz innymi jednostkami gospodarczymi;
7) promowania usług hotelarskich.

III. Typowymi miejscami pracy technika hotelarstwa są obiekty bazy noclegowej
takie jak: zakłady hotelarskie, ośrodki wypoczynkowe, zakłady uzdrowiskowe,
pensjonaty, zajazdy, schroniska, kwatery prywatne i inne, a także
współczesna baza ruchoma: promowa, żeglugowa, kolejowa, lotnicza, rotele,
seatele, aguatele, flaytele i inne. Technik hotelarstwa może być również zatrudniony w organach administracji samorządowej, zajmującymi się usługami hotelarskimi, a także w branżowych organizacjach i stowarzyszeniach. Ponadto może również prowadzić własną działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług noclegowych.
Technik hotelarstwa jest zawodem o charakterze usługowym, dominującym
typem relacji jest człowiek - człowiek, człowiek - dokument. Fakt ten należy
podkreślać w całym toku nauczania i w związku z tym zwracać uwagę na kształcenie umiejętności dotyczących prawidłowego zachowania, postawy, nawyków, sposobu reagowania na życzenia klienta hotelowego oraz właściwą obsługę, odwołując się stale do zasad etyki i kultury zawodowej.

TECHNIK OBSŁUGI TURYSTYCZNEJ

I. W wyniku realizacji kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) przestrzegać przepisów prawa obowiązującego w turystyce;
2) sporządzać umowy o świadczenie usług turystycznych polegających na organizowaniu imprez turystycznych;
3) stosować zasady organizacyjne i ekonomiczno-finansowe obowiązujące w turystyce;
4) prowadzić działalność przedsiębiorstwa organizującego imprezy turystyczne zgodnie z zasadami gospodarki rynkowej;
5) współpracować z podmiotami gospodarczymi prowadzącymi działalność w różnych formach organizacyjno-prawnych;
6) posługiwać się instrumentami marketingu w działalności turystycznej;
7) obsługiwać klienta;
8) posługiwać się rozkładami komunikacyjnymi różnych przewoźników w ruchu krajowym i zagranicznym;
9) organizować pracę różnych działów przedsiębiorstwa organizującego imprezy turystyczne;
10) uczestniczyć w organizowaniu imprez turystycznych krajowych i zagranicznych, grupowych i indywidualnych, katalogowych i na życzenie klienta;
11) organizować i obsługiwać kongresy, targi, giełdy turystyczne oraz imprezy okolicznościowe;
12) prowadzić ewidencję księgową zgodnie z zasadami rachunkowości;
13) kalkulować, zamawiać usługi i rozliczać imprezy turystyczne;
14) udzielać informacji turystycznej oraz gromadzić informacje na rzecz planowania, organizowania i rozwoju turystyki;
15) analizować krajowy i zagraniczny ruch turystyczny;
16) współpracować z podmiotami świadczącymi usługi turystyczne;
17) wybierać najkorzystniejszy sposób ubezpieczenia uczestników ruchu turystycznego;
18) czytać i posługiwać się mapami geograficznymi i turystycznymi;
19) charakteryzować regiony turystyczne Polski oraz wybrane regiony turystyczne i strefy klimatyczne świata;
20) korzystać z wiedzy etnograficznej i historii sztuki w planowaniu i organizowaniu wycieczek turystycznych;
21) stosować zasady racjonalnego żywienia;
22) prowadzić korespondencję i obsługiwać sprzęt biurowy;
23) postępować zgodnie z zasadami etyki i kultury zawodu;
24) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
25) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
26) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
27) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej;
28) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
29) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
30) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
31) prowadzić działalność gospodarczą.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik obsługi turystycznej powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) opracowywania programów imprez turystycznych;
2) organizowania imprez turystycznych;
3) sporządzania umowy o świadczenie usług turystycznych polegających na organizowaniu imprez turystycznych;
4) przyjmowania zleceń i realizowania zamawianych usług turystycznych;
5) zamawiania i rozliczania usług turystycznych;
6) kalkulowania kosztów zamawianych świadczeń;
7) przygotowywania ofert turystycznych;
8) obsługiwania klienta;
9) promowania usług przedsiębiorstwa organizującego imprezy turystyczne;
10) udzielania informacji turystycznej.
III. Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
1) ekonomiczno-prawny;
2) obsługa turystów;
3) organizacja turystyki.

TECHNIK USŁUG KOSMETYCZNYCH

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) posługiwać się terminologią stosowaną w kosmetyce i kosmetologii;
2) organizować i wyposażać gabinety kosmetyczne;
3) określać metody i środki dezynfekcji i sterylizacji;
4) rozpoznawać i charakteryzować rodzaj skóry;
5) diagnozować stan skóry oraz przydatków skórnych;
6) sporządzać i stosować preparaty niezbędne do wykonywania zabiegów kosmetycznych;
7) określać wpływ preparatów kosmetycznych na skórę i organizm człowieka;
8) ustalać rodzaj zabiegu kosmetycznego na podstawie rozpoznania;
9) wykonywać zabiegi z zakresu kosmetyki pielęgnacyjnej, leczniczej i upiększającej;
10) wykonywać zabiegi fizykoterapeutyczne z uwzględnieniem wskazań i przeciwwskazań;
11) obsługiwać aparaty i urządzenia stosowane w kosmetyce;
12) oceniać jakość wykonanego zabiegu;
13) udzielać porad z zakresu kosmetyki zachowawczej i zdobniczej;
14) wykorzystywać informacje o nowościach i trendach rozwojowych w kosmetyce i kosmetologii;
15) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
16) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
17) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
18) przestrzegać przepisów określających wymagania sanitarnohigieniczne i zdrowotne;
19) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
20) kierować zespołem pracowników;
21) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
22) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
23) korzystać z różnych źródeł informacji oraz doradztwa specjalistycznego;
24) prowadzić działalność gospodarczą.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik usług kosmetycznych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) organizowania i zarządzania gabinetem kosmetycznym;
2) diagnozowania stanu skóry i jej przydatków;
3) wykonywania zabiegów kosmetycznych na twarzy, szyi i dekolcie;
4) wykonywania zabiegów kosmetycznych na całym ciele;
5) wykonywania manicure;
6) wykonywania pedicure.

III. Podstawowym celem kształcenia w zawodzie technik usług kosmetycznych jest
przygotowanie absolwenta do pracy w gabinetach kosmetycznych, gabinetach
odnowy biologicznej, firmach kosmetycznych.
Technik usług kosmetycznych powinien posiadać wiedzę i umiejętności
pozwalające na zorganizowanie i prowadzenie własnego gabinetu kosmetycznego.

TECHNIK USŁUG FRYZJERSKICH

I. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) organizować i wyposażać zakład fryzjerski;
2) stosować metody oceny jakości środków kosmetycznych;
3) dobierać, obsługiwać i konserwować urządzenia i narzędzia fryzjerskie;
4) dobierać zabiegi pielęgnacyjne do rodzaju włosów i skóry głowy;
5) wykonywać w pełnym zakresie usługi fryzjerskie;
6) kontrolować przebieg zabiegów fryzjerskich;
7) stosować nowoczesne techniki fryzjerskie zgodnie z modą;
8) dobierać fryzury zgodnie z zasadami antropometrii;
9) stosować zasady kolorystyki w procesach stylizacji;
10) dobierać barwy odpowiednio do makijażu i typu urody;
11) dobierać peruki, treski, dopinki, tupety;
12) udzielać porad w zakresie zapobiegania chorobom włosów i skóry głowy;
13) wykorzystywać techniki komputerowe w pracy zawodowej;
14) wykorzystywać wiedzę z zakresu najnowszych osiągnięć fryzjerstwa oraz światowych tendencji w stylizacji fryzur;
15) prowadzić działalność promocyjną i marketingową;
16) posługiwać się językiem obcym w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań zawodowych;
17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
18) przestrzegać przepisów określających wymagania sanitarnohigieniczne i zdrowotne obowiązujące w zakładach fryzjerskich;
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
21) kierować zespołem pracowników;
22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy;
23) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
24) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;
25) prowadzić działalność gospodarczą.

II. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik usług fryzjerskich powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) projektowania fryzur;
2) prowadzenia doradztwa z zakresu stylizacji fryzur;
3) świadczenia usług fryzjerskich;
4) prowadzenia promocji i marketingu usług fryzjerskich;
5) zarządzania zakładem fryzjerskim.
III Zawód technik usług fryzjerskich jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
1) fryzjerstwa damskiego;
2) fryzjerstwa męskiego;
3) perukarstwa;
4) fryzjerstwa specjalistycznego.